GALERIE ROGER KATWIJK presenteert in september een duo tentoonstelling met op wolkenluchten gebaseerde sculpturen van beeldhouwer Pieter Obels en menselijke gestaltes van schilder Jorn Janssen. In het werk van Janssen komen uiteenlopende facetten van de menselijke houding aan bod. Daarbij geeft hij die houdingen slechts rudimentair weer, en richt zich daarbij vooral op hun essentie. Om een gevoelsmatige interpretatie van zijn in lakvef gegoten reliëfs te mijden heeft Janssens zijn gestaltes gezichtloos opgezet. Pieter Obels toont zijn meest recente serie beelden van cortenstaal, die geïnspireerd zijn door de wolkenpartijen welke dagelijks boven zee ontstaan. Ze dragen de titel 'Cumulus'. 

Pieter Obels  (Kruisland, 1968)
In zijn zoektochten langs het strand, waar hij meestal al wandelend restanten van sponsen, zee-egels en andere kleine dieren verzamelt, kwam Obels op het thema wolken. Het leverde hem een eindeloze stroom van beelden en ideeën op. Niet voor niets merkte Leonardo da Vinci al op dat ‘ wolken voor een kunstenaar een eindeloze en steeds veranderende inspiratiebron zijn’. Door de aanschaf van een machine waarmee Obels staal bol kon kloppen, bleek hij in staat wolkenpartijen driedimensionaal vorm te geven. Niet letterlijk maar eerder fragmentarisch, middels diverse aan elkaar gelaste stalen bolvormen, waartussen zich de nodige open ruimtes bevinden. Die open tussenruimtes geven het beeld mede zijn spanning en doen een beroep op de fantasie van de kijker. Het zware materiaal cortenstaal is hier in dusdanige luchtig ogende vormen verwerkt dat gesproken kan worden van een sterk contrast. Het staal roept daarnaast tegenstrijdige gevoelens op van aaibaarheid en zachtheid tegenover haar eigen hardheid en zwaarte.

Jorn Janssen (Nijmegen, 1979)
In zijn reliëfs van gegoten lakvef onderzoekt Janssen de fysieke houdingen die mensen aannemen in een specifieke maatschappelijke context. De essentie van zo'n houding legt hij vast in gegoten acryl- en alcydlak op honingraatkarton. Zo legde hij in een recente serie werken hangjongeren vast met voor hen kenmerkende houdingen en bewegingen. Vaak over twee of drie panelen uitgesmeerd, waarbij de jongeren als het ware zitten ingeklemd in het paneel.
De meest recente serie werken van Janssen is gebaseerd op een onderzoeksperiode die hij in een ultramoderne verffabriek heeft doorgebracht. Dat leverde verrassend interessante houdingen van werknemers op die ontstonden tijdens het produceren van de verschillende soorten verf. Zijn werken baseert Janssen op tevoren gemaakte foto's die hij op de computer bewerkt tot een tekening. Die tekening gebruikt hij als een soort schets voor het uiteindelijke werk. In een volgende fase snijdt hij de figuur in het honingraatkarton uit, waarna hij er speciale vloeibare verf overheen giet. Het gezicht en essentiële delen van het lichaam laat Janssen daarbij meestal wit. De aldus ontstane verftextuur, de fragmentarisch weergegeven menselijke houdingen, en de vele witwaardes dragen bij aan de verschillende percepties en interpretaties waartoe zijn werk zich leent.